Leo Klinkers

Leo KlinkersNa mijn rechtenstudie aan de Rijksuniversiteit Utrecht (1964-1968), met een specialisatie in bestuurskunde en beleidsanalyse, ging ik werken aan de gemeentesecretarie van Amersfoort in de sectoren personeel en organisatie, algemene, bestuurlijke en juridische zaken. In die laatste functie was ik tevens belast met het secretariaat van het gewest Eemland.

Vanaf 1971 verzorgde ik aan de juridische faculteit van de Rijksuniversiteit Utrecht het onderzoek en onderwijs in de bestuurskunde. Een promotie volgde in 1974 aan diezelfde universiteit op het proefschrift Openbaarheid van bestuur. Deze dissertatie spitste zich toe op de vraag hoe de overheid de samenleving kan betrekken bij politieke besluitvorming ter verbetering van de kwaliteit daarvan, en ter verwerving van draagvlak voor die besluiten. Dit was de grondslag voor wat later de 'methode Klinkers' is gaan heten.

 

In 1973 was ik medeoprichter van de Vereniging voor Bestuurskunde (VB). Gedurende vijf jaar bekleedde ik in het bestuur de functie van vicevoorzitter. Als voorzitter van de Werkgroep Bestuurskundig Onderwijs van de VB was ik belast met de portefeuille tot het ontwikkelen en bevorderen van de bestuurskunde, zowel in het universitaire als in het postacademische onderwijs.

Vanaf 1974 was ik een aantal jaren actief binnen het International Institute of Administrative Sciences (IIAS te Brussel) en de International Association of Schools and Institutes of Administration (IASIA te Brussel). Als vicevoorzitter van de Working Group Curricular Development van deze International Association of Schools and Institutes of Administration was ik betrokken bij de oprichting van de European Group of Public Administration (EGPA).

Daarnaast bekleedde ik onder meer de volgende functies:

  • Lid van de commissie Biesheuvel voor de evaluatie­ van de Wet openbaarheid van bestuur.
  • Medeoprichter en lid van het bestuur van postacademisch onderwijs in de bedrijfs- en bestuurswetenschappen.
  • Ontwerper en lid van de redactie van de reeks Geschriften van de Vereniging voor Bestuurskunde (Samsom) en van de reeks Bestuurskundige Beschouwingen (Vermande Zn.)
  • Diverse docentschappen: aan de bestuursschool te Utrecht, aan de opleiding voor de makelaardij, aan opleidingsinstellingen voor de politie, waaronder de Nederlandse Politie Academie en het Instituut voor Hogere Politieambtenaren in Warnsfeld.
  • Voorzitter van de Commissie van Toezicht voor geautomatiseerde registraties van de gemeentepolitie Utrecht.
  • Lid van de redactie van het kwartaaltijdschrift Beleidsanalyse.
  • Lid van de Nationale Conventie. Dit is een in december 2005 door het kabinet ingestelde groep van personen met de opdracht om het constitutionele bestel te evalueren in het licht van versterking van de representatieve democratie. De Nationale Conventie heeft haar rapport op 5 oktober 2006 aangeboden aan het kabinet.

Toen ik in de jaren zeventig bezig was met het ontwikkelen van mijn methode voor resultaatgerichte en op draagvlak gebaseerde politieke besluitvorming, werd ik in 1977 uitgenodigd om alle multidisciplinaire1 elementen daarvan vast te leggen tijdens een fellowship aan het NIAS, het Netherlands Institute for Advanced Study in the Humanities and Social Sciences. Dat werd de basis van wat later de 'methode Klinkers' is gaan heten.

Na succesvolle concrete toepassing van die methode in een aantal projecten in het openbaar bestuur, vestigde ik me medio 1983 als zelfstandig ondernemer met de oprichting van Bestuurskundig en Juridisch Adviesbureau Klinkers BV (Klinkers Public Policy Consultants), gespecialiseerd in beleidsanalytisch werk en resultaatgerichte beleidsontwikkeling. Mijn werk bestaat voornamelijk uit het (bege)leiden van gecompliceerde veranderingsprocessen, meestal bij de overheid (departementen, provincies, gemeenten) in diverse landen, door middel van interactieve sturing op maatschappelijke processen: 'werken van buiten naar binnen' en 'werken van onderop'. De 'methode Klinkers' – een op een hecht wetenschappelijk fundament gebaseerde methodologie voor uitvoerbaar beleid maken – is tijdens haar toepassing in tientallen projecten in de praktijk van het openbaar bestuur steeds verder verfijnd.1

Ruim twintig jaar heb ik in meerdaagse cursussen van het Rijksopleidingsinstituut (ROI), alsook in specifieke seminars, workshops en trainingen, de kennis van deze methodologie overgedragen. In 2007 is deze methodologie vervat in een e-cursus Uitvoerbaar Beleid Maken.

In verband met het werken in het buitenland besloot ik naar België te verhuizen om dichterbij de Europese Commissie te zitten en om de bijzondere politieke, staatkundige en bestuurlijke ontwikkelingen van de federale staat België beter te kunnen volgen. Tussen 1996 en 2005 was het bureau gevestigd in Meise (rand Brussel) met een nevenvestiging in Nederland, onder de naam Klinkers Public Policy Consultants BVBA.

Sinds augustus 2005 is Klinkers Public Policy Consultants gevestigd in Den Haag. Samen met drs. Froukje Idema (ministerie van LNV) won ik in 2002 de XPIN/BMC jaarprijs voor het meest innovatieve idee van het jaar. Deze geldprijs is besteed om een instrument te ontwerpen voor leden van de Tweede Kamer om op andere dan de tot nu toe gebruikelijke manier het contact met de samenleving te zoeken en te hervinden. Over de mislukking van dat project schreef ik samen met anderen het boekje Terug naar Start. Zie de lijst met publicaties.

In 2006 heb ik met collega's Wim Derks (Universiteit Maastricht) en Peter Hovens (Bestuurskundig Adviesbureau Hovens) het Kenniscentrum voor Bevolkingsdaling en Beleid opgericht.

-----
1. Het multidisciplinaire aspect van de methode is gebaseerd op het feit dat ik uit vele wetenschappelijke disciplines elementen heb gelicht om die vervolgens op een zodanige manier aan elkaar te smeden dat het een nieuwe, op praktische politieke besluitvorming gerichte, theorie is geworden. Het gaat hier om elementen uit de rechtswetenschap, politicologie, sociologie, sociale psychologie, filosofie, managementtheorie, organisatietheorie, cybernetica en systeemtheorie.

10 jaar

NIEUWE PUBLICATIE

10 jaar bevolkingsdaling op de agenda

Krimpdenken gegroeid, groeidenken niet gekrompen